Ινφογνώμων Πολιτικά: Οι σημαντικότερες ανακαλύψεις κόσμων πέρα από το δικό μας για το 2013

Οι σημαντικότερες ανακαλύψεις κόσμων πέρα από το δικό μας για το 2013

The Cubli: a cube that can jump up, balance, and 'walk'

Ινφογνώμων Πολιτικά: Ιλιά Μούρομετς: Ο φτερωτός ιππότης της Πολεμικής Αεροπορίας

Ιλιά Μούρομετς: Ο φτερωτός ιππότης της Πολεμικής Αεροπορίας

Όργανο του Ντα Βίντσι ακούστηκε για πρώτη φορά μετά από 500 χρόνια - VIDEO/ Viola organista made by Sławomir Zubrzycki

http://www.epikaira.gr/epikairo.php?id=68865&category_id=636

''ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΩ'' (Καθημερινή)

Το Tedx Academy θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 28 Σεπτεμβρίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στην αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη.

Με τον τίτλο «Ανακαλύπτω» η φετινή διοργάνωση στοχεύει να ανιχνεύσει νέες ή παλαιότερες ιδέες και απόψεις, άγνωστες στο ευρύ κοινό. Μοναδικοί ομιλητές από την Ελλάδα και το εξωτερικό, θα μοιραστούν την προσωπική τους διαδρομή και τις πολυεπίπεδες ανακαλύψεις τους. Θα γνωρίσουμε κοντά τους τη χαρά της ανακάλυψης του καινούριου, αλλά και της αναβίωσης του παλιού με μια νέα τελείως διαφορετική ματιά. Οι ομιλητές: Richard Saul Wurman: Ο ιδρυτής του TED και των TED events που ξεκίνησαν επισήμως το 1984 με κεντρικό σκοπό, να ενώσουν ανθρώπους που σκέπτονταν πρωτοποριακά, ώστε να μοιραστούν τις καινούριες τους ιδέες. «Υπάρχει μόνο ένας θεός τον οποίο αναγνωρίζω και αυτός είναι ο θεός της κατανόησης» έχει δηλώσει σε παλαιότερη συνέντευξή του. Ping Fu: Επικεφαλής στρατηγικού σχεδιασμού στην 3D Systems, πρωτοπόρο στη δημιουργία λογισμικού για τρισδιάτατη εκτύπωση. Παράλληλα συμμετέχει, στην αμερικανική Συμβουλευτική Επιτροπή για την Οικονομία, ένα όργανο που λειτουργεί συνδεδεμένο με το γραφείο του προέδρου Ομπάμα. Γιάννης Μπουτάρης: Για τον Δήμαρχο Θεσσαλονίκης, η δράση είναι εκείνη που δηλώνει τις προτεραιότητες ενός ανθρώπου. Με τα χρόνια κατάλαβε ότι για κάθε δράση υπάρχει μια ίσης έντασης και αντίθετης φοράς κριτική. Πιστεύει ακράδαντα : «Αυτό που έχει σημασία στους ανθρώπους δεν είναι η ηλικία, αλλά οι φρέσκιες ιδέες, η διάθεση για προσφορά, η ετοιμότητα να υποδεχθούν το νέο, να εργασθούν για την αλλαγή χωρίς στείρα προσκόλληση στο παρελθόν». Σταύρος Θεοδωράκης: Ο γνωστός και δημοφιλής δημοσιογράφος θα παρουσιάσει ανθρώπους που πήγαν κόντρα στην μοίρα τους, ανθρώπους που διέψευσαν τις προβλέψεις και τις στατιστικές. «Πρωταγωνιστές» δηλαδή σαν κι αυτούς που παρουσιάζει στο MEGA και στην εφημερίδα «Τα Νέα». Γιατί επιμένει στην ανακάλυψη νέων «Πρωταγωνιστών» ? «Γιατί θέλω να μαθαίνω» απαντά. David Gallo: Θεωρείται ένας από τους πιο γνωστούς ωκεανογράφους στον κόσμο. Τα τελευταία 25 χρόνια εξερευνά τους ωκεανούς, παρατηρώντας και ανακαλύπτοντας νέους τρόπους αλλά και τεχνολογίες για τη χαρτογράφησή τους. Ήταν ένας από τους πρώτους εξερευνητές που χρησιμοποίησαν ειδικά ρομπότ και υποβρύχια για την εξερεύνηση του βυθού. Χρύσανθος Ντελαρόκας: Τακτικός καθηγητής στο τμήμα διοίκησης πληροφοριακών συστημάτων της σχολής διοίκησης επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου της Βοστώνης (Boston University). Διευθυντής των πρωτοβουλιών ψηφιακής μάθησης του πανεπιστημίου, καθώς και ένας από τους πιο πολυδιαφημισμένους επιστήμονες στο πεδίο της διαδικτυακής φήμης και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Κατέχει μεταξύ άλλων, εννέα διπλώματα ευρεσιτεχνίας και είναι συνιδρυτής και σύμβουλος σε αρκετές εταιρίες στον τομέα της τεχνολογίας. Δημήτρης Καραγιάννης: Παιδοψυχίατρος, ψυχοθεραπευτής και καθηγητής στο Frederick University της Κύπρου. Έχει αφιερώσει τη ζωή του στη μελέτη της ανθρώπινης ψυχής, αυτής της ακαθόριστης έννοιας με τις χιλιάδες ερμηνείες και ορισμούς, που τόσο έχει απασχολήσει τον άνθρωπο εδώ και χιλιάδες χρόνια. «Η αισιοδοξία της ζωής έγκειται στο να δούμε τα πράγματα όπως είναι και να τα οδηγήσουμε στην ανέλιξη...», λέει σήμερα ο χαρισματικός επιστήμονας. Julie Meyer: Θεωρείται μία από τις 30 Ευρωπαίες με τη μεγαλύτερη επιρροή στο χώρο των τεχνολογιών (σύμφωνα με την ευρωπαϊκή έκδοση της Wall Street Journal). Το περιοδικό TIME την έχει συμπεριλάβει στο παρελθόν στη λίστα των 50 ανθρώπων με την ισχυρότερη επιρροή στην ψηφιακή κοινωνία. Έχει λάβει τον τίτλο «MBE»(Μέλος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας) από τη Βρετανική κυβέρνηση για τις υπηρεσίες της, ενώ έχει χαρακτηριστεί «Επιχειρηματίας της χρονιάς» από την Ernst & Young. Theo Vassilakis: Ιδρυτής και CEO ενός δυνατού startup στο χώρο των Big Data Analytics. Εργάσθηκε στη Google για οκτώ περίπου χρόνια, εκ των οποίων τα τελευταία δύο, ως επικεφαλής τομέα 75 μηχανικών. Οι ομάδες του ήταν υπεύθυνες για πολλά σημαντικά projects όπως το Dremel και το Tenzing, αλλά και για την ανάπτυξη συστημάτων για billing και financial/sales reporting. Daniel Kraft: Δημιούργησε το Marrow Miner, μία συσκευή η οποία διευκολύνει την συγκομιδή του μυελού των οστών, τόσο για τον δωρητή όσο και για τον ίδιο το γιατρό. Πρόκειται για μία από τις πολλά υποσχόμενες ιατρικές πρακτικές, για να αντιμετωπιστούν σοβαρές ασθένειες όπως αυτές της καρδιάς ή και το Πάρκινσον. Είναι υπεύθυνος του ιατρικού τομέα του Singularity University και έχει δηλώσει : «Σαν γιατρός που ειδικεύεται στον καρκίνο, θα ήθελα πολύ μια μέρα να μείνω χωρίς δουλειά». Δημήτρης Κουρέτας: Καθηγητής Βιοχημείας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, άρχισε να δραστηριοποιείται όλο και πιο έντονα στην ανίχνευση συγκεκριμένων ωφελειών στην υγεία από τοπικά προϊόντα, με αποτέλεσμα οι έρευνές του να επαναπροσδιορίσουν την αξιοποίησή τους προς όφελος των παραγωγών και της τοπικής κοινωνίας. Η πιο ενδιαφέρουσα ερευνητική επιτυχία της ομάδας του, όμως, ήταν το «κέικ αποκατάστασης», ένα κέικ 80 γραμμαρίων, το οποίο μπορεί να συντηρήσει τον ανθρώπινο οργανισμό επί ένα 24ωρο, Αγγελική Κοτταρίδη: Έχει σπουδάσει Αρχαιολογία, Ιστορία της Τέχνης, Φιλοσοφική, Εθνολογία και Θεατρολογία. Είναι διδάκτωρ της κλασικής Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής σχολής του Πανεπιστημίου της Κολωνίας. Ανήκει στην ομάδα αρχαιολόγων του Υπουργείου Πολιτισμού, υπεύθυνη για την υλοποίηση 17 έργων ΕΣΠΑ ύψους περίπου 32 εκατομμυρίων ευρώ. Πάνος Μητκίδης: Εργάζεται στο Duke University και το Πανεπιστήμιο του Aarhus. Μέσω της έρευνας, προσπαθεί να δώσει απαντήσεις στο πώς η γνώση, τα συναισθήματα και τα πολιτιστικά πρότυπα επηρεάζουν τον τρόπο που οι άνθρωποι παίρνουν αποφάσεις, σε σχέση με το συντονισμό τους και τη συνεργασία τους με τους άλλους. Νίκος Ορφανός: Απόφοιτος της Φιλοσοφικής Αθηνών, στον τομέα της Ψυχολογίας και της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν. Πιστεύει ότι δεν υπάρχει τίποτα γοητευτικότερο από το να γνωρίζει κανείς τη διαφορετικότητα και την πολυχρωμία του κόσμου. Σε μορφή σχεδόν stand up κωμωδίας, θα προσπαθήσει να διατρανώσει γιατί το να προσπαθείς να γίνεις κάποιος που εκτιμάς είναι ο βασικός λόγος για να ζεις. Σπύρος Κιτσινέλης: Φυσικοχημικός ερευνητής που ασχολείται παράλληλα με την επικοινωνία της επιστήμης. Ξεκίνησε να ασχολείται με αυτό εντατικά το 2007, μετά την πρωτιά του στο διαγωνισμό Famelab που διοργανώθηκε στην Ελλάδα από το Βρετανικό Συμβούλιο. Από τότε επικοινωνεί την επιστήμη στο ευρύ κοινό της Ελλάδας και του εξωτερικού. Γιάννης Μουργής: Απόφοιτος του τμήματος Οργάνωσης και Διοίκησης του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, ο Γιάννης Μουργής με το project ORGANERY είναι ο νικητής του διαγωνισμού Call to innovation που διοργανώθηκε για πρώτη φορά φέτος στην Ελλάδα από το TEDxAcademy. Το ORGANERY αποσκοπεί στην επίλυση του προβλήματος της διαχείρισης των οργανικών απορριμμάτων, με τρόπο καινοτόμο και αποδοτικό Τη διοργάνωση υποστηρίζουν οι εταιρείες : Μυθος, WIND, EVEREST, FAMOUS GROUSE, EUROBANK και COCA COLA Στην ιστοσελίδα του www.tedxacademy.com μπορείτε να μάθετε περισσότερα καθώς και να παρακολουθήσετε ζωντανά την εκδήλωση. Τα εισιτήρια έχουν εξαντληθεί. Facebook: www.facebook.com/TEDxAcademy twitter: http://www.twitter.com/tedxacademy flickr: http://www.flickr.com/photos/tedxacademy/

Ινφογνώμων Πολιτικά: Ο 12χρονος Έλληνας που διακρίθηκε στην Ολυμπιάδα Μαθηματικών

Ο 12χρονος Έλληνας Δημήτρης Μελάς  που διακρίθηκε στην Ολυμπιάδα Μαθηματικών

The Most IMPORTANT Video You'll Ever See (part 1 of 8)

The discovery of the Higgs Boson? Garrett Lisi explains

The Moment: CERN Scientist Announces Higgs Boson 'God Particle' Discovery

Higgs Boson Discovery announcement by Peter Higgs

Higgs Boson and Higgs Field

CERN-Inflation and the origin of perturbations

The CERN Experiment - Relativity vs Inflation 3/3

My Top Videos (λίστα αναπαραγωγής)

Τι έκρυβε το ναυάγιο των Αντικυθήρων | DefenceNet.gr

Τι έκρυβε το ναυάγιο των Αντικυθήρων 

Ανακαλύφθηκε ένα υποατομικό σωματίδιο με τέσσερα κουάρκ (Επίκαιρα 19/06/2013 )

Zc(3900)

Βρήκαν γιατί ο καρκίνος κάνει μεταστάσεις | DefenceNet.gr

Βρήκαν γιατί ο καρκίνος κάνει μεταστάσεις 

www.washingtonpost.com/SPACE

THE YEAR IN SPACE.

NSA whistleblower Edward Snowden: 'I don't want to live in a society tha...

National Geographic Rio Antirio Bridge in Greece

Hub Science

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

The Hub Events

presents:

The Hub Events, Αλκμήνης 5, Αθήνα (Mετρό Κεραμεικός)

τηλ : 210-3411009 e-mail : info@thehubevents.gr

www.thehubevents.gr

Hub Science

Το «Τhe Hub Events» και ο Νικόλας Πρωτονοτάριος συνεχίζουν για δεύτερη χρονιά τη σειρά επιστημονικών διαλέξεων με τίτλο «Hub Science», με σκοπό να παρουσιάσουν με συναρπαστικό και εύληπτο τρόπο τις φυσικές και κοινωνικές επιστήμες και να μυήσουν το ακροατήριο στο μαγικό αλλά ενδεχομένως παρεξηγημένο τους κόσμο.

Την Τρίτη 4 Ιουνίου 2013, στις 20:00 σας προσκαλούμε στην τελευταία για φέτος συνάντηση του Hub Science, στο πλαίσιο του οποίου θα πραγματοποιηθεί η διάλεξη του καθηγητή οικονομικής θεωρίας και συγγραφέα Γιάνη Βαρουφάκη με θέμα «Η Ευρώπη μετά την κρίση: Μεταξύ του εφικτού, του επιθυμητού και του απαραίτητου».

Η Ευρώπη μετά την κρίση: Μεταξύ του εφικτού, του επιθυμητού και του απαραίτητου

Τρία χρόνια μετά την «επίσημη» έναρξή της, η Κρίση του Ευρώ έχει περάσει σε νέα φάση. Ενώ οι κινήσεις των μεγάλων Κεντρικών Τραπεζών έχουν σταθεροποιήσει τις αγορές χρήματος, εμφυσώντας σε αυτές ένα νέο κλίμα αυτοτροφοδοτούμενης υπεραισιοδοξίας (κοινώς δημιουργούν φούσκες), οι τεκτονικές πλάκες κάτω από την επιφάνεια της ευρωπαϊκής οικονομίας κινούνται αδυσώπητα με τρόπο που εγγυάται την διάσπαση της Ευρωζώνης, με όλες τις καταστροφικές συνέπειες που θα έχει μια τέτοια εξέλιξη για την ελληνική, την ευρωπαϊκή και την παγκόσμια οικονομία. Ο μέγιστος κίνδυνος για την Ευρώπη σήμερα είναι ο εγκλωβισμός του δημόσιου διαλόγου στα αποπροσανατολιστικά διλήμματα λιτότητα-χαλάρωση και ομοσπονδιοποίηση-ανεξαρτησία.

Το πρώτο δίλημμα (λιτότητα-χαλάρωση) αποπροσανατολίζει επικίνδυνα καθώς η λιτότητα δεν είναι εκείνη που κινεί την διαδικασία διάσπασης του ευρώ. Η λιτότητα επιταχύνει βάναυσα την διαδικασία διάσπασης, χωρίς όμως να αποτελεί την πρωταρχική κινητήρια δύναμή της. Συνεπώς, η χαλάρωση της λιτότητας δεν θα σταματήσει την αποδόμηση της Ευρωζώνης. Το δεύτερο δίλημμα, μεταξύ της ομοσπονδιοποίησης και της διατήρησης της σημερινής μορφής συνομοσπονδίας, είναι εξ ίσου αποπροσανατολιστικό. Αν και μια πραγματική Ομοσπονδία θα είχε απομακρύνει τον κίνδυνο αποδόμησης της Ευρωζώνης, η ομοσπονδιοποίηση μιας Ευρωζώνης υπό Κρίση είναι και ανέφικτη και ανεπιθύμητη. Επί πλέον, δεν είναι καν απαραίτητη!

Αν η «λύση» στην Κρίση του Ευρώ δεν είναι η χαλάρωση της λιτότητας ή η ομοσπονδιοποίηση της Ευρώπης, τότε ποια είναι; Ο ομιλητής θα παρουσιάσει πρόταση τεσσάρων πολιτικών οι οποίες: (α) μπορούν να εφαρμοστούν άμεσα, (β) δεν απαιτούν για την εφαρμογή τους καμία κίνηση προς ομοσπονδία (π.χ. νέα Συνθήκη), (γ) συνάδουν πλήρως με την δραστική συρρίκνωση των ελλειμμάτων των κρατών-μελών της Ευρωζώνης, και (δ) απαιτούν μικρότερη συμμετοχή από τον γερμανό φορολογούμενο απ’ ότι οι «πολιτικές διάσωσης» που εφαρμόζονται σήμερα. Πρόκειται για πρόταση που πρόσφατα κατατέθηκε στον Γενικό Γραμματέα του ΟΟΣΑ και λίγο αργότερα (28 Μαΐου) θα παρουσιαστεί στο Forum που διοργανώνει ο ΟΟΣΑ στο Παρίσι.

Γιάνης Βαρουφάκης

Ο Γιάνης Βαρουφάκης είναι καθηγητής Οικονομικής Θεωρίας στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Παράλληλα, είναι επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Τέξας (Lyndon Johnson Graduate School of Public Affairs) καθώς και «Economist-in-residence» στην εταιρεία Valve Software, στο Σιάτλ των ΗΠΑ. Σπούδασε μαθηματικά στα Πανεπιστήμια του Essex και Birmingham της Βρετανίας και εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή στην οικονομική θεωρία στο Πανεπιστήμιο του Essex. Έχει διδάξει στα Πανεπιστήμια του Essex, του East Anglia, του Cambridge και της Γλασκώβης. Από το 1988 έως το 2000 δίδαξε οικονομική θεωρία και πολιτική φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Sydney. Παράλληλα, κατέχει ερευνητική θέση, στον τομέα της πολιτικής και οικονομικής φιλοσοφίας, στο Université Catholique de Louvain (Βέλγιο). Από το 2000 διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Βασικοί ερευνητικοί τομείς στους οποίους δραστηριοποιείται είναι η Πολιτική Οικονομία, η Θεωρία Παιγνίων, η Πειραματική Οικονομική και η Πολιτική Φιλοσοφία.

Έχει δημοσιεύσει πάνω από 50 επιστημονικά άρθρα ενώ έχει γράψει 12 βιβλία στα ελληνικά και τα αγγλικά για την οικονομική θεωρία, την πολιτική οικονομία, την οικονομική κρίση και τη θεωρία παιγνίων. Μερικά χαρακτηριστικά βιβλία του: «The Global Minotaur: America, the True Origins of the Financial Crisis and the Future of the World Economy», Zed Books, 2011, «Modern Political Economics: Making sense of the post-2008 world» (μαζί με τους J. Halevi και Ν. Θεοχαράκη), Routledge, 2011 και «Game Theory: a critical introduction» (μαζί με τον S. Hargreaves-Heap), Routledge, 1995.

Είσοδος ελεύθερη

Θα ακολουθήσει πάρτυ για το κλείσιμο της δεύτερης Hub Science χρονιάς!

Πού

The Hub Events (Αλκμήνης 5, Κ. Πετράλωνα, μετρό Κεραμεικός)

Πότε

Τρίτη 4 Ιουνίου 2013, ώρα 20:00

Χορηγός

Digestive BAR ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Χορηγός Επικοινωνίας

deBóp.gr

Πληροφορίες

τηλ: 210-3411009

e-mail: info@thehubevents.gr

www.thehubevents.gr

Ελληνίδα Αστροφυσικός μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών στις ΗΠΑ

Χρύσα Κουβελιώτου.

Γ. ΣΕΙΡΑΔΑΚΗΣ

ΠΑΝ.ΑΘΗΝΩΝ

ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ.

Polispress

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ.

Η σοβαρότερη συγκάλυψη της θεραπείας του καρκίνου από το 1930;

Η εξόντωση του Dr  Royal Raymond Rife

Από τον Καθηγητή Αστροφυσικής Γιάννη Σειραδάκη και τον αναπ. Καθηγητή Μηχανολόγων Μηχανικών Κυριάκο Ευσταθίου

ΤΟ ΑΚΡΙΒΕΣΤΕΡΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΤΟΥ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΩΝ.

Η αποσιώπηση ενός γονιδίου ξανανιώνει τον εγκέφαλο - science - Ιατρική – Βιολογία - ΤΟ ΒΗΜΑ

Η αποσιώπηση ενός γονιδίου ξανανιώνει τον εγκέφαλο - science - Ιατρική – Βιολογία - ΤΟ ΒΗΜΑ

Παπαδόπουλος Περικλής

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΔΟΡΥΦΟΡΟΣ-NASA.

physicsgg

ΦΥΣΙΚΟΙ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΗ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑΔΚΤΥΟ.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ

Jeremie Palacci "Υπάρχει ένα πολύ θολό όριο μεταξύ ανόργανης και ζωντανής ύλης",

ΟΙ ΔΟΜΙΚΟΙ ΛΙΘΟΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ.

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ-ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ

CURIOSITY- ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΟΧΗΜΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΑΡΗ.

ΒΟΣΤΩΝΗ. Ο άνθρωπος ο οποίος προσεδάφισε ή προσαρίωσε πριν μερικές ημέρες στον πλανήτη Αρη το ρομποτικό εργαστήριο Curiosity -Περιέργεια- τραβώντας τα βλέμματα όλου του Κόσμου στο υπερπέραν, έχει αίμα, όνομα, λαλιά και ψυχή ελληνική. Ονομάζεται Περικλής Παπαδόπουλος και γεννήθηκε στην Καλαμάτα το 1963, αποφοίτησε από το Λεόντειο Λύκειο και μετανάστεψε στην Αμερική το 1982 για να σπουδάσει Αέρο/Αστροναυτική, με ειδικότητα σε planetary exploration και hypersonics. Είναι απόφοιτος του Πανεπιστημίου Stanford με διδακτορικό το 1992. Από το 1987 Εργαζόταν στο Κέντρο τις NASA στο Silicon Valley της Καλιφόρνιας (NASA - Ames Research Center) για 20 χρόνια. Συμμετείχε σε διάφορες πλανητικές αποστολές συμπεριλαμβανόμενου ανάμεσα στα άλλα και του Marsh Science Laboratory (MSL).
BINTEO- http://www.youtube.com/watch?v=P4boyXQuUIw
ΠΗΓΕΣ http://www.ekirikas.com/article/106068

http://www.ellines.com/good-news/4134-ellines-sta-5-megalutera-technologika-epiteugmata-tou-2012/

ΔΙΑΚΕΚΡΙΜΕΝΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ.

Συσκευή “Ψυχρής σύντηξης”

Η ΕΦΕΥΡΕΣΗ ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΨΕ ΤΗ ΘΡΑΚΗ;;

ΤΟ ΒΗΜΑ, Τα επιστημονικά επιτεύγματα του 2012

ΜΠΟΖΟΝΙΟ ΤΟΥ ΧΙΓΚΣ, ΦΕΡΜΙΟΝΙΑ, ΚΙΝΗΣΗ ΜΕ ΤΗ ΣΚΕΨΗ  ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ.

Leonidas Petrakis

ΑΡΧΙΜΗΔΗΣ.

Mindwalk 9/9

Mindwalk 3/9

Capra

Το σημείο καμπής.

Niccolό Guicciardini.On the Principia mathematica

On the Principia Mathemeatica.

ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ ΤΟΥ ΝΕΥΤΩΝΑ

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΣΕ ΣΤΙΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

Στο σημειωματάριο του Νεύτωνα ανακαλύπτουμε ότι σκεπτόταν και κρατούσε σημειώσεις στην ελληνική γλώσσα

Περισσότερες από 4.000 σελίδες από τα ιστορικά χειρόγραφα του Ισαάκ Νεύτωνα που διατηρεί το φημισμένο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ είναι, πλέον, προσβάσιμα στο Διαδίκτυο σύμφωνα με την βρετανική εφημερίδα «Γκάρντιαν».

Το Πανεπιστήμιο όπου δίδασκε ο διάσημος φυσικός και μαθηματικός επιτρέπει πλέον για πρώτη φορά τη διαδικτυακή πρόσβαση οποιουδήποτε ενδιαφερόμενου στα ωηφιοποιημένα χειρόγραφα και πρωτότυπα τυπωμένα έργα του μεγάλου επιστήμονα. Συγκεκριμένα η πρόσβαση γίνεται στο ένα πέμπτο του αρχείου του Νεύτωνα στο πλαίσιο ενός προγράμματος, το οποίο θα δώσει στο ευρύ κοινό πρόσβαση στο έργο και άλλων «κολοσσών» της επιστήμης, όπως ο Δαρβίνος.

Μεταξύ αυτών βρίσκεται η πρωτότυπη τυπωμένη έκδοση του αριστουργήματός του «Principia Mathematica» (Μαθηματικές Αρχές της Φυσικής Φιλοσοφίας), μαζί με τις εμβόλιμες σχετικές χειρόγραφες σημειώσεις και απαντητικά σχόλια στους επικριτές του, που ο ίδιος είχε κάνει πάνω στο δικό του αντίτυπο.

Όπως δήλωσε ο υπεύθυνος για την ψηφιοποίηση στη βιβλιοθήκη του Κέιμπριτζ, Γκραντ Γιανγκ, τα χειρόγραφα του Νεύτωνα αποκαλύπτουν τον τρόπο που σκεπτόταν και σταδιακά προχωρούσε στις σημαντικές ανακαλύψεις του, που σφράγισαν τη σύγχρονη επιστήμη.

Στο σημειωματάριο του Νεύτωνα που βρίσκεται επίσης on line και συγκεκριμένα στις σημειώσεις που κρατούσε όταν σπούδαζε στο Trinity College από το 1661 έως το 1665 _ όπου συμπεριλαμβάνονται σχόλια σε ζητήματα μαθηματικών, φυσικής και μεταφυσικής _ ανακαλύπτει κανείς ότι ο Ισαάκ Νεύτων χειριζόταν την ελληνική γλώσσα. 

Μπορεί να το ανακαλύψει κανείς στο site του Cambridge

http://cudl.lib.cam.ac.uk/view/MS-ADD-03996/9

http://www.tovima.gr/

William Cooper - Secret Government / MJ-12 (Full Length)

Ροδιά- Σημασία και Καλλιέργεια (Ινστιτούτο αγροτικής έρευνας)

ΡΟΔΙΑ

Η πλάνη των αισθήσεων

ΥΓΕΙΑ (my health news)

ΚΑΦΕΣ ΚΑΙ ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΗ.

Νόμπελ Φυσικής

Άρθουρ Μπέντζαμιν

ΜΑΘΗΜΑΓΙΚΑ!

ΣΕΛΙΔΕΣ ΦΥΣΙΚΗΣ

ΝΟΜΠΕΛ ΦΥΣΙΚΗΣ 2012.

ΕΡΤ ΝΟΜΠΕΛ ΦΥΣΙΚΗΣ 2012

Αρός - Γουάινλαντ.

ΝASA-jpl

PLANET MARS.

Earth 100 Million Years From Now

NASA & Nibiru & 2012

NASA EMPLOYEE SPEAKS ABOUT NIBIRU

TRUTH! The Earth does not revolve around the Sun - The exposure of hidin...

Βίντεο και φωτογραφίες από την διάβαση της Αφροδίτης (6-6-2012)

ΦΥΣΙΚΟΙ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΗ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ.

NASA | SDO's Ultra-high Definition View of 2012 Venus Transit

Hawkin's Universe Part 5/5

Hawkin's Universe Part 4/5

Hawkin's Universe Part 3/5

Hawkin's Universe - Part 2/5

Hawkin's Universe - Part 1/5

Origin of the Universe - Stephen Hawking (2 of 5)

10 Questions for Stephen Hawking

ΓΟΝΙΔΙΑΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΓΙΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΓΗΡΑΝΣΗΣ.

Το Μυστικό των Μυστικών

ΥΔΡΙΑΔΑ: 100% Eλληνική εφεύρεση!

Το πρόβλημα το ξέρουμε όλοι. Τα νησιά μας πάσχουν από έλλειψη -προφανώς πόσιμου- νερού. Η υπερκατανάλωση από τον ανεξέλεγκτο τουρισμό, η χρήση πόσιμου νερού για το γέμισμα των πισινών και η κακή διαχείριση των υδάτινων πόρων εν γένει έχουν φέρει αρκετούς .... νησιώτες στα πρόθυρα της λειψυδρίας. Είναι γνωστό ότι αρκετά από τα νησιά μας αγοράζουν νερό από ιδιώτες το οποίο μεταφέρουν με βαπόρια για να καλύψουν τις ανάγκες τους.

Το θέμα είναι υπάρχει λύση; Φυσικά και υπάρχει αν και μέχρι να εφαρμοστεί,
έστω και σε ένα μόνο νησί, έπρεπε να περάσει από το σκόπελο της γραφειοκρατίας...

Στην Ηρακλειά, δίπλα στη Νάξο, εδώ και τρία χρόνια, λειτουργεί ένα εξολοκλήρου Eλληνικό έργο. Η Υδριάδα,
είναι μια πρότυπη σε παγκόσμιο επίπεδο πλωτή μονάδα αφαλάτωσης που παίρνει την ενέργειά της
από ενσωματωμένη ανεμογεννήτρια και φωτοβολταϊκή συστοιχία.

Επικεφαλής του προγράμματος είναι ο κ. Νικήτας Νικητάκος, Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου που μαζί με τους συνεργάτες του Θ.Λίλα και Α.Βατίστα έχουν καταφέρει να πραγματοποιήσουν το πρόγραμμα που για την νησιωτική Ελλάδα
θα έπρεπε να είναι ο «απόλυτος στόχος».
Την δημιουργία νερού από τη θάλασσα χωρίς να καταναλώνεται «ρυπογόνο» ρεύμα παραγωγής ΔΕΗ.

Η Υδριάδα με ύψος άνω των 35 μέτρων , αποτελείται από τέσσερις πλωτήρες και έναν κεντρικό, συνδεδεμένους με μεταλλικό πύργο που φιλοξενεί και την ανεμογεννήτρια. Μπορεί να καλύψει τις ημερήσιες ανάγκες 300 κατοίκων σε νερό και έχει σχεδόν μηδενικό κόστος λειτουργίας, όχι βέβαια και κατασκευής...

Η αντίστροφη όσμωση, η τεχνολογία που χρησιμοποιεί η Υδριάδα, είναι γνωστή εδώ και πολλά χρόνια. Ωστόσο, η εφαρμογή της σε «εθνικό» επίπεδο σκόνταφτε πάντα στην μεγάλη κατανάλωση ενέργειας του συστήματος η οποία αν καλυπτόταν από ηλεκτρικό ρεύμα παραγωγής ΔΕΗ (άνθρακας κλπ) δεν θα είχε το οικολογικό αποτύπωμα που όλοι αναζητούμε στις ημέρες μας.

Οι επιστήμονες που εξέλιξαν την Υδριάδα, έλυσαν αυτό το πρόβλημα, εγκαθιστώντας πάνω στον τεράστιο πυλώνα, φωτοβολταϊκά συστήματα αλλά και ανεμογεννήτριες ενώ για τον απομακρυσμένο έλεγχό της λειτουργίας, η Υδριάδα είναι εφοδιασμένη και με ασύρματη σύνδεση στο διαδίκτυο!

Η ιδέα έχει αποσπάσει παγκόσμια αναγνώριση αλλά στην Ελλάδα έχει ...καταφέρει να εξαγριώσει τους τοπικούς κοινοτικούς νερουλάδες οι οποίοι θεωρούν αδιανόητο το χάσουν το μεροκάματό τους όταν το σύστημα θα λειτουργήσει πλήρως παρέχοντας δωρεάν νερό!

Στην πορεία υλοποίησης του έργου από την ομάδα του Πανεπιστημίου, - σύμφωνα με καλά ενημερωμένες πηγές - οι υπεύθυνοι άκουσαν ακόμα και την δικαιολογία από τα χείλη αρμόδιων παραγόντων ότι «δεν είναι δυνατόν να δίνετε δωρεάν νερό. Θα μας το χαρίζετε και εμείς θα το πουλάμε».

Τυχαίο που η Ελλάδα πάει από το κακό στο χειρότερο; Δεν νομίζω...

Orestis P. Vavatsioulas

Dr Architect Engineer - Msc Restoration

GR-11528 Athens - 3, Arnisstreet

Tel/Fax: +30 210 7227647 Mob: +30 6945542009

Email: ovava@tee.gr - ovava@upatras.gr

http://press.princeton.edu/einstein/

PRINCETON EDU PRESS

http://press.princeton.edu/catalogs/series/cpe.html

ΑΙΝΣΤΑΙΝ ΑΡΧΕΙΟ

ALBERT EINSTEIN INFO.

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: "Γλώσσα της σκέψης και τα μαθηματικά" (8/3/2012)

Μπορεί η τεχνητή νοημοσύνη να βελτιώσει την ανθρώπινη σκέψη; Απαντά ο διεθνούς φήμης καθηγητής Μπομπ Κοβάλσκι. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, ένας νεαρός ερευνητής στο Εδιμβούργο κέρδισε την υστεροφημία του στο επιστημονικό στερέωμα, χάρη στην έρευνά του για τον απαγωγικό λογικό προγραμματισμό (ALP), που άνοιξε νέους δρόμους στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης. Ο νεαρός ήταν ο Ρόμπερτ (Μπομπ) Κοβάλσκι και η έρευνά του δημιούργησε καινούργια δεδομένα, σε αυτό που τότε ήταν ακόμη μια θεωρητική έννοια για τους περισσότερους, αλλά πλέον έχει διεισδύσει στην καθημερινότητα εκατομμυρίων ανθρώπων: την τεχνητή νοημοσύνη. Σήμερα, στη Θεσσαλονίκη, ο Μπομπ Κοβάλσκι ανέλυσε πώς προχωράς ένα βήμα παραπάνω: υποστήριξε ότι οι μέθοδοι της υπολογιστικής λογικής*, που ενσωματώνονται στον κύκλο λειτουργίας των πρακτόρων λογισμικού, θα μπορούσαν να περάσουν στην καθημερινότητα, βοηθώντας τους ανθρώπους να βελτιώσουν την ανθρώπινη νοημοσύνη χωρίς τη βοήθεια υπολογιστών και να λαμβάνουν σωστότερες αποφάσεις! Ο Μπομπ Κοβάλσκι -που πέρυσι τιμήθηκε με το Βραβείο Ερευνητικής Αριστείας, στο Παγκόσμιο Συνέδριο Τεχνητής Νοημοσύνης IJCAI- πρότεινε αυτόν τον νέο τρόπο σκέψης, στη διάρκεια διάλεξης που διοργάνωσε το Τμήμα Πληροφορικής ΑΠΘ. Βέβαια, όπως προέκυψε, η εφαρμογή ενός τέτοιου μοντέλου, ανήκει πιθανότατα στο μέλλον. «Πιστεύω ότι το μοντέλο της απαγωγικής συλλογιστικής μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τον μέσο άνθρωπο για να βελτιώσει την ανθρώπινη νοημοσύνη. Μπορεί να τον βοηθήσει να εκφράσει σκέψεις απλά και με σαφήνεια και να κάνει καλύτερες επιλογές. Πιστεύω ότι η εφαρμογή τέτοιων τεχνικών αποτελεί μια καρποφόρα κατεύθυνση για την έρευνα στο μέλλον και μια πολλά υποσχόμενη ερευνητική περιοχή, για συνεργασίες μεταξύ ερευνητών, που ασχολούνται με θέματα τεχνητής νοημοσύνης και ανθρωπιστικών επιστημών», είπε. Η «Γλώσσα της σκέψης» και τα μαθηματικά Σύμφωνα με τον ομότιμο καθηγητή του Imperial College of London, ο λεγόμενος απαγωγικός λογικός προγραμματισμός («abductive logic programming») ή απλούστερα η απαγωγική συλλογιστική μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως «γλώσσα της σκέψης» (''LOT''). Στόχος; Οι λέξεις και οι προτάσεις της καθομιλουμένης (των ελληνικών ή των αγγλικών εν προκειμένω) να μπορούν να αποτυπωθούν στη LOT πολύ απλά και μονοσήμαντα, χωρίς περιθώριο παρερμηνειών. Με άλλα λόγια, οι άνθρωποι θα μπορούσαν με αυτόν τον τρόπο να μετατρέψουν εύκολα την αμφισημία της καθομιλουμένης σε μια γλώσσα μαθηματικά ορισμένη, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ακριβέστερη αποτύπωση σκέψεων και συλλογισμών. Επιπλέον, οι σύνδεσμοι μεταξύ των σκέψεων και των συλλογισμών θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε συνδυασμό με τις πιθανότητες που υπάρχουν να παρουσιαστούν στην πράξη ορισμένες καταστάσεις. Ετσι, μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε μια ανάλυση των προσφερόμενων δυνατοτήτων δράσης για τη λήψη καλύτερων αποφάσεων. Ο πρώτος λαχνός και ο χορός της βροχής Ο Μπομπ Κοβάλσκι ανέφερε δύο απλά παραδείγματα συλλογισμών και συσχετισμού τους με πιθανότητες: «Θα γίνεις πλούσιος αν αγοράσεις ένα λαχείο και ο αριθμός σου επιλεγεί/Θα βρέξει αν χορέψεις τον χορό της βροχής και οι Θεοί ευχαριστηθούν». Στα παραδείγματα αυτά, φαίνεται αφενός η δυνατότητα του ανθρώπου να εκκινήσει μια δράση συνειδητά, δηλαδή να αγοράσει το λαχείο ή να χορέψει τον χορό της βροχής. Αφετέρου, φαίνεται ο τρόπος με τον οποίο η πιθανότητα επηρεάζει το τελικό αποτέλεσμα, δηλαδή το να κερδίσει τον πρώτο λαχνό ή να... ευχαριστηθούν οι Θεοί. «Η αβεβαιότητα σχετικά με την κατάσταση του κόσμου είναι μία μόνο από τις ʽʼεπιπλοκές΄΄ που ανακύπτουν στην προσπάθεια να λάβουμε σωστές αποφάσεις. Για να περιορίσει αυτή την αβεβαιότητα, η κλασική θεωρία λήψης αποφάσεων κάνει απλουστευτικές υποθέσεις, η πιο περιοριστική από τις οποίες είναι η υπόθεση ότι όλες οι εναλλακτικές, επί των οποίων πρέπει να αποφασίσουμε, είναι γνωστές εκ των προτέρων», επισήμανε. Εσύ, τι θα διάλεγες; Θέσε τους στόχους σου! Ας δούμε ένα παράδειγμα. Ο «Χ» ψάχνει για δουλειά. Με βάση την προαναφερθείσα κλασική θεωρία, θα υποθέσει ότι θα του δοθούν όλες οι ευκαιρίες για μια νέα θέση εργασίας και το ζητούμενο είναι να αποφασίσει ποια εναλλακτική θα πρέπει να επιλέξει για να έχει το καλύτερο αποτέλεσμα. Η υπόθεση που βασίζεται σε αυτό το μοντέλο λήψης αποφάσεων, όμως, δεν είναι απλά μη ρεαλιστική, αλλά και περιοριστική. Για να λάβει κάποιος τη σωστή απόφαση μεταξύ εναλλακτικών επιλογών, απαιτείται πρωτίστως να καθορίσει/ζυγίσει τους στόχους του. Ας υποθέσουμε ότι στον «Χ» προσφέρεται μια θέση εργασίας, σε περίοδο που δεν ψάχνει δουλειά. Με βάση την κλασική θεωρία, θα περιορίσει τις δυνατότητές του στο να αποφασίσει αν θα δεχτεί ή θα απορρίψει την προσφορά. Ωστόσο, αν κάνει ένα βήμα πίσω και σκεφτεί το ευρύτερο πλέγμα των στόχων του, θα δημιουργήσει ενδεχομένως ο ίδιος μία εναλλακτική, όπως το να χρησιμοποιήσει την προσφορά εργασίας για να διαπραγματευτεί με τον σημερινό εργοδότη του βελτιώσεις στις αποδοχές του... Πώς πρέπει, λοιπόν, να σκεφτόμαστε; Η αναζήτηση, παρατήρηση, συνεκτίμηση στόχων και εναλλατικών, φαίνεται ότι αποτελεί βασικό παράγοντα. Ο άνθρωπος πρέπει να ξεκινάει παρατηρώντας, διαδικασία που εμπεριέχει αξιολογήσεις με βάση τις δικές του πεποιθήσεις και, ακολούθως, να θέτει στόχους με βάση τις πιθανές επιπτώσεις και εναλλακτικές, πριν καταλήξει σε ένα πλέγμα υποθέσεων και δράσεων. Φυσικά, πάντα μπορεί να... κόψει δρόμο σε αυτή τη συλλογιστική του πορεία, αντλώντας ενστικτώδεις συμπεριφορές από το πρωτόγονο παρελθόν, που ορισμένες φορές οδηγούν στο επιθυμητό αποτέλεσμα -και άλλες όχι. Σκεφτόμαστε όπως μιλάμε; Επικοινωνείτε απλά Κατά τον Μπομπ Κοβάλσκι, αν κάποιος θέλει να «ανακαλύψει» τη φύση της «γλώσσας της σκέψης» μπορεί να ξεκινήσει μελετώντας τρόπους επικοινωνιών που γίνονται πολύ εύκολα κατανοητοί και αντιληπτοί. «Αν θέλεις η επικοινωνία σου να γίνεται εύκολα κατανοητή, πρέπει να εκφράζεσαι με τρόπο που βρίσκεται κοντά στις νοητικές απεικονίσεις των εννοιών που περιγράφεις [κοντά στη σκέψη όχι τη φυσική γλώσσα]. Αυτά που λες πρέπει να είναι ξεκάθαρα, να βγαίνει εύκολα νόημα. Για παράδειγμα, μην πεις ʽʼκάθε πουλί, που ανήκει στην ομοταξία των πτηνών (class aves) έχει φτεράʼʼ, αλλά πες ʽʼτο πουλί έχει φτερά, αν ανήκει στην ομοταξία των πτηνώνʼʼ ή ʽʼκάθε πουλί έχει φτερά. Κάθε πουλί ανήκει στην ομοταξία των πτηνώνʼʼ». Υπάρχει ''τρικ'' για να πετύχει κάποιος αυτή τη μορφή σαφούς επικοινωνίας; «Ένας τρόπος είναι αυτός που προτείνει ο Γουίλιαμς. Να βάζουμε στην αρχή των προτάσεών μας τις ʽʼπαλιέςʼʼ, οικείες ιδέες και στο τέλος τις νέες και ασυνήθιστες», κατέληξε ο καθηγητής. Αλεξάνδρα Γούτα *Η έρευνα στην Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ) στηρίζεται πάνω σε τεχνικές πολλών διαφορετικών επιστημών, συμπεριλαμβανομένης των: Μαθηματικής Λογικής, Θεωρίας Πιθανοτήτων, Θεωρίας Λήψης Αποφάσεων, Επιστήμης της Διοίκησης, Γλωσσολογίας και Φιλοσοφίας. Η γνωστότερη από τις συνδυαστικές μεθόδους είναι η υπολογιστική λογική, που συνδυάζει μαθηματική λογική και ΤΝ. www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΜΠΕ

Σταματογιαννόπουλος Γ. , Καθηγητής Γενετικής Ιατρικής

ESO- Zooming into the Helix Nebula. HD 720p

What is the Universe Expanding Into?

Christine Phili

ΚΑΡΑΘΕΟΔΩΡΗΣ

Η Κοσμολογία του Δημόκριτου

ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ ΛΕΥΚΙΠΟΣ-ΟΙ ΑΤΟΜΙΚΟΙ ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ ΜΕΡΟΣ 2ο

ΝΙΚΟΣ ΛΥΓΕΡΟΣ

ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ OPERA ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΣΧΕΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

ΧΡΥΣΟ ΣΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ

ΤΟ ΠΑΛΙΜΨΗΣΤΟ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜΗΔΗ

ΤΟ ΠΑΛΙΜΨΗΣΤΟ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜΗΔΗ

Παπαδημητρίου, Χρήστος

Ο Χ. Παπαδημητρίου αποκωδικοποιεί τον κόσμο της γνώσης αλλά και της πολιτικής.

Η ζωή του Χρίστου Παπαδημητρίου περιστρέφεται γύρω από τους αριθμούς. Καθηγητής Ηλεκτρικής Μηχανικής και Υπολογιστικών Επιστημών με αντικείμενο τη θεωρία αλγορίθμων και την πολυπλοκότητα στο περίφημο Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϊ στην Καλιφόρνια των Ηνωμένων Πολιτειών, συγγραφέας πέντε επιστημονικών εγχειριδίων, αλλά και ενός graphic novel, λάτρης του πιάνου, αλλά και κιμπορντίστας σε ροκ συγκρότημα, είναι ένας άνθρωπος που βλέπει τα πράγματα με αντισυμβατική ματιά – και έχει τη διάθεση να συνδιαλεγεί για αυτά με ανοιχτό μυαλό, χωρίς προκαταλήψεις. Η συζήτηση ξεκινάει από το πιάνο δίπλα μας και επεκτείνεται στη σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα, στα μαθηματικά, στο Διαδίκτυο, στα κόμικς και στην πραγματική επανάσταση της εποχής.

Παίζετε πιάνο; «Βέβαια! Επίσης, θα δείτε στην ιστοσελίδα μου ότι παίζω και κίμπορντ από το 2006 σε ένα ροκ συγκρότημα, τους Lady X and the Positive Eigenvalues. Τελευταία φορά παίξαμε τον Νοέμβριο σε ένα πάρτι στο Μπέρκλεϊ».

Ισχύουν, θα λέγατε, όσα ακούγαμε ως μαθητές αναφορικά με την προνομιακή σχέση της μουσικής με τα μαθηματικά; «Και ναι και όχι. Η σχέση μουσικής και μαθηματικών έχει επισημανθεί από την εποχή του Πυθαγόρα. Κατά κάποιον τρόπο τα πάντα στηρίζονται στα μαθηματικά, ίσως η μουσική λίγο περισσότερο. Η μαθηματική θεωρία του καλαίσθητου στον ήχο είναι ίσως πιο απλή από το καλαίσθητο στα εικαστικά και γι’ αυτό προσφέρεται ως παράδειγμα».

Διδάσκετε και διαμένετε στις ΗΠΑ, επομένως, παρ’ ότι είστε συχνά εδώ, η καθημερινότητά σας είναι περισσότερο εκείνη της Αμερικής. Επιστρέφοντας εφέτος, πώς είδατε την Ελλάδα του 2011 σε σχέση με εκείνη του 2010; «Νομίζω ότι τα πράγματα ήταν σαφή από το 2010. Δεν μάθαμε κάτι καινούργιο, όσα βλέπουμε είναι μαθηματικά επακόλουθα όσων ξέραμε. Το μόνο που έχει αλλάξει είναι πως το 2011 έχει γίνει η πλατεία Ταχρίρ. Εχουμε δει ότι ακόμη και σε καταπιεστικά καθεστώτα μπορεί να γίνει κάτι και ο κόσμος το έχει νιώσει αυτό. Είμαι πολύ πιο αισιόδοξος εφέτος, όχι αναφορικά με την κυβέρνηση ή την αντιπολίτευση, αλλά με όλους τους υπόλοιπους. Εχω αναρτήσει στο Διαδίκτυο μία ομιλία μου για την ελληνική κρίση. Ξέρετε, δεν υπάρχει τίποτε πιο βίαιο από τη διαφθορά. Η ανάλυση που κάνω σε εκείνη την ομιλία λέει ότι η διαφθορά του πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα, αποτιμώμενη με οικονομικούς όρους, ισούται με τον θάνατο 16.000 ατόμων. Αν υπολογίσουμε ότι η επένδυση μιας ανθρώπινης ζωής αποτιμάται σε 3,5 εκατ. ευρώ, τα 60 δισ. που συντηρητικά μπορεί να πει κανείς ότι χάθηκαν εξαιτίας της διασπάθισης και της κλοπής του δημόσιου χρήματος την τελευταία τριακονταετία, ένα 20% του χρέους δηλαδή, αντιστοιχούν σε 16.000 νεκρούς. Για να το πω αλλιώς, ο μέσος Ελληνας θα πεθάνει δύο μήνες νωρίτερα επειδή αυτοί έπρεπε να πάρουν τα εκατομμύριά τους. Δεν υπάρχει τίποτε μη βίαιο στο να κλέβεις τον λαό».

Είναι σαφές ότι η οργή και η αγανάκτηση είναι διάχυτες. Ως κοινωνία, ωστόσο, έχουμε αυτήν τη στιγμή μπει σε διαδικασία σκέψης γύρω από το πρόβλημα, σε διαδικασία διαλόγου για το τι έφταιξε; «Αυτήν τη στιγμή ο διάλογος που γίνεται είναι χυδαίος. Από τη μία έχουμε την οργή και την αγανάκτηση και από την άλλη το “μαζί τα φάγαμε”. Το τελευταίο είναι καταπληκτικό παράδειγμα, επειδή αν το πω εγώ είναι μια πικρή αλήθεια, όταν το λέει ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης είναι χυδαίο ψέμα. Είναι σαν να έλεγε ο Χίτλερ μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο “μαζί τον χάσαμε”. Σίγουρα η Μεταπολίτευση στάθηκε μια φρικτή αποτυχία. Σίγουρα έχει την ευθύνη του ο ελληνικός λαός. Με ρώτησε κάποιος συνάδελφός σας σε μια άλλη συνέντευξη γιατί οι αμερικανοί ψηφοφόροι είναι τόσο συντηρητικοί. Δεν ξέρω κανέναν ψηφοφόρο σε οποιοδήποτε κράτος του κόσμου που να είναι πιο συντηρητικός από τον έλληνα ψηφοφόρο – να ψηφίζει επί 35 χρόνια τους ίδιους ανθρώπους ελπίζοντας ότι ο ανιψιός θα είναι καλύτερος από τον θείο και ο γιος από τον πατέρα. Να ψηφίζει δηλαδή τους ίδιους ανθρώπους γνωρίζοντας πως είναι ελεεινοί, κλέφτες, άσχετοι, και, ακόμη και σήμερα, στις δημοσκοπήσεις το 40% του πληθυσμού να υποστηρίζει ότι θα ψηφίσει τα μεγάλα κόμματα».

Τα μικρά κόμματα θα αποτελούσαν λύση; «Τα μικρά κόμματα είναι η άλλη τεράστια τραγωδία της Ελλάδας. Παροιμιώδης ανικανότητα και έλλειψη φαντασίας: Να παίζεις χωρίς αντίπαλο και να παίρνεις 3% είναι φοβερό».

Πάντως και στην Ιταλία, για παράδειγμα, με πλήθος μικρών και μεσαίων κομμάτων, επί περίπου μισό αιώνα οι πολίτες ψήφιζαν και οι συνθέσεις των κυβερνήσεων παρέμεναν σχεδόν οι ίδιες. «Πριν από 15 χρόνια όμως στην Ιταλία έγινε μια μεγάλη επανάσταση: Τα δύο μεγάλα κόμματα αυτοδιαλύθηκαν υπό το βάρος εγκλημάτων ελάχιστων σε σχέση με αυτά που βαραίνουν τα δικά μας κόμματα. Απλώς στην Ιταλία υπάρχουν δικαστές. Στην Ελλάδα υπάρχουν μισθοφόροι που ξέρουν νομικά».

Φοβάμαι ότι λόγω της μακροχρόνιας παραμονής σας στις ΗΠΑ μπαίνω διαρκώς στον πειρασμό να κάνω συγκρίσεις μεταξύ των δύο κοινωνιών. Εκεί πώς αντιμετωπίζονται τα φαινόμενα πολιτικής διαφθοράς; «Ο κυβερνήτης του Ιλινόι, μιας μεγάλης και σημαντικής Πολιτείας, βρίσκεται στη φυλακή για δέκα χρόνια. Στην Αγγλία υπάρχει πολιτικός ο οποίος τιμωρήθηκε με φυλάκιση τριών ετών για παραπλανητικές δηλώσεις εξόδων. Ο έλεγχος των εξουσιών στην Ελλάδα όμως έχει εξασφαλίσει την ατιμωρησία των πολιτικών. Η Αστυνομία αναλαμβάνει την καταστολή της οργής, η Δικαιοσύνη την προστασία των πολιτικών και την καταστολή της οργής, το κράτος να μη μας πιάσουν ποτέ στα πράσα. Για ένα πράγμα είμαι σίγουρος: Ουδείς θα πάει φυλακή».

Είχατε πει σε πρόσφατη ομιλία σας αναφορικά με το ζήτημα της παραμονής ή εξόδου από τη χώρα για επαγγελματικούς λόγους ότι η επιλογή εξαρτάται από τον χαρακτήρα του καθενός. Εσείς για ποιον λόγο αποφασίσατε να φύγετε εκτός Ελλάδας; «Στην εποχή μου η κατάσταση ήταν τελείως διαφορετική. Δεν είναι ότι είχα καταλάβει τις δυνατότητές μου και ένιωθα ότι στο εξωτερικό θα μπορούσα να πετύχω όσα πέτυχα τελικά. Είχα πάρει ένα πτυχίο, είχα πάει στον στρατό, ήταν η χούντα, δεν ήθελα να μείνω άλλο στην Ελλάδα».

Επιστρέψατε παρ’ όλα αυτά. «Επέστρεψα το 1981 πιστεύοντας ότι θα μπορούσα να βοηθήσω να γίνει κάτι. Με την προοπτική ότι θα μείνω, πίστευα ότι η φάση των ΗΠΑ είχε τελειώσει».

Αλλά ξαναφύγατε το 1988. «Ναι, αλλά η αλήθεια είναι κάπως πιο πολυσύνθετη, όπως πάντα. Μετά τα πρώτα τρία χρόνια έβλεπα ότι διαμορφωνόταν μια διαδικασία εξόδου. Είχα βρει δουλειά στο εξωτερικό και προσπαθούσα απεγνωσμένα να κρατήσω μερικούς δεσμούς με την Ελλάδα, να διδάξω κάποιο εξάμηνο εδώ. Είχα όμως αρχίσει να φεύγω σταδιακά, λόγω ενός είδους ακαδημαϊκής διαφθοράς. Η πληροφορική γινόταν σημαντική, κονδύλια έρχονταν από την Ευρώπη, πολλοί ήθελαν να βάλουν το δάχτυλό τους στο βάζο με το μέλι».

Με την εμπειρία και των δύο ακαδημαϊκών συστημάτων, τι είναι αυτό που διασφαλίζει στον επιστήμονα καλύτερο περιβάλλον εργασίας στο αμερικανικό πανεπιστήμιο σε σχέση με το ελληνικό; «Πάρα πολλά πράγματα. Η ποικιλία που εξασφαλίζουν δημόσια και ιδιωτικά πανεπιστήμια – θεωρώ το άρθρο του Συντάγματος που επιβάλλει μόνο το δημόσιο πανεπιστήμιο στην Ελλάδα κατάρα – και η αυτονομία των ιδρυμάτων αυτών. Θα σταθώ όμως σε ένα άλλο ζήτημα. Ας υποθέσουμε ότι θεωρούμαι ένας από τους καλούς καθηγητές που διαθέτει το πανεπιστήμιο στο οποίο εργάζομαι. Αυτό σημαίνει ότι αν το ΜΙΤ, για παράδειγμα, μου κάνει κάποια προσφορά και δεχθώ να πάω εκεί, ο κοσμήτορας και ο πρύτανης του πανεπιστημίου μου θα χάσουν τον ύπνο τους. Η απώλεια ενός καλού καθηγητή μπορεί να αποβεί πλήγμα στην καριέρα τους. Γιατί; Επειδή πρόκειται για διοικητικούς πανεπιστημίου καριέρας και η καριέρα τους ωφελείται όταν το πανεπιστήμιό τους γίνεται καλύτερο, ενώ δοκιμάζεται όταν χάνει ικανά στελέχη. Μια σύγκριση τώρα: Οταν έφυγα από το Πολυτεχνείο, αυτό έγινε έπειτα από ειδική συνεδρίαση με μοναδικό θέμα την απόλυσή μου. Θέλω να πω, όχι μόνο δεν προσπάθησε κανείς να με κρατήσει, έκαναν και πάρτι!».

Εχει σημασία η διάκριση μεταξύ ενός πανεπιστημιακού με αποκλειστικά διοικητική ενασχόληση και εκείνου που θα επικεντρώνεται στο διδακτικό και ερευνητικό έργο; Ρωτάω επειδή ήταν ένα από τα ακανθώδη σημεία του νέου νομοσχεδίου για την Παιδεία που ψηφίστηκε από τη Βουλή. «Εχω δει τον νόμο, αλλά δεν τον έχω μελετήσει ενδελεχώς και, όπως ξέρετε, ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες. Ως αρχή ακούγεται σωστή. Προφανώς, θα πρέπει όσοι ασχολούνται με τη διοίκηση να είναι επιφανείς πανεπιστημιακοί, αναγνωρισμένοι από την ακαδημαϊκή κοινότητα, δεν το αρνείται κανείς, ωστόσο από ένα σημείο και μετά θα πρέπει να έχουν επιλέξει μια καριέρα που να τους οδηγεί σε ανώτερες διοικητικές θέσεις σε πανεπιστήμια της Ελλάδας, ή – γιατί όχι; – και του εξωτερικού. Αλλά το χειρότερο πράγμα που έχουν κάνει οι πολιτικοί στο πανεπιστήμιο είναι ότι έχουν προσδέσει τη σπουδάζουσα νεολαία, το πιο αγνό τμήμα του ελληνικού λαού, στις κομματικές παρατάξεις. Το αποτέλεσμα είναι ο συντηρητισμός να διαχέεται στους φοιτητές μέσω των κομματικών νεολαιών και οι ηγέτες τους να περιμένουν τη σειρά τους για να γίνουν βουλευτές και υπουργοί».

Κάτι που δείχνει πως ακόμη και οι καλές προθέσεις μπορούν στην πορεία να διαστρεβλωθούν. Γιατί η συμμετοχή των φοιτητών στη διοίκηση των πανεπιστημίων νοήθηκε ως άκρως προοδευτικό και επιθυμητό μέτρο στο πλαίσιο των φοιτητικών αγώνων των δεκαετιών του ’60 και του ’70. «Οπωσδήποτε. Οταν επέστρεψα μετά τη χούντα ζητούσα και εγώ επίμονα να αυξηθούν τα ποσοστά συμμετοχής τους. Υπήρχε, βλέπετε, ο θεσμός της έδρας, μια ολόκληρη αρτηριοσκληρωτική ακαδημαϊκή τάξη που προσπαθούσε να σταματήσει την πρόοδο. Εκείνη την εποχή σίγουρα το μέτρο ήταν επιθυμητό, είδατε όμως πού κατέληξαν τα πράγματα. Για να είμαστε πάντως ειλικρινείς, όταν θεσμοθετείται ένας νόμος που θα διέπει το ακαδημαϊκό τοπίο επί δεκαετίες δεν μπορεί να κριθεί από όσα βλέπει κανείς εκείνη τη στιγμή».

Το «Logicomix» που γράψατε με τον Απόστολο Δοξιάδη το 2008 γνώρισε πολύ μεγάλη επιτυχία τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς. Πιστεύατε, όταν το ξεκινούσατε, ότι θα μπορούσε να γνωρίσει τέτοια απήχηση; «Με τίποτε δεν περιμέναμε τόσο μεγάλη επιτυχία. Είχαμε επίγνωση του γεγονότος ότι κάναμε πολύ καλή δουλειά, ότι δεν συμβιβαστήκαμε. Μας ήταν επίσης γνωστό ότι το θέμα του ήταν δύσκολο – διαβάζει κόμικς κανείς για να ξεσκάσει, όπως και να το κάνουμε».

Εσείς διαβάζετε κόμικς; «Οταν αρχίσαμε να το δουλεύουμε με τον Απόστολο Δοξιάδη το 2001, με ρώτησε αν θέλω να το κάνουμε υπό μορφή κόμικ. Η πρώτη μου αντίδραση ήταν να βάλω τα γέλια. Οταν κατάλαβα ότι το έλεγε στα σοβαρά, πήγα να βάλω τα κλάματα. Μετά γνώρισα τους καλλιτέχνες, εντυπωσιάστηκα με τη δουλειά τους, διάβασα κόμικς για να καταλάβω τις δυνατότητες του μέσου. Ως τότε νόμιζα ότι δεν είχα ασχοληθεί καθόλου με κόμικς. Πριν από δύο καλοκαίρια όμως, όταν επισκεύαζα το σπίτι μου στα Εξάρχεια, ανακάλυψα κάτι μπαούλα με τετράδια από το δημοτικό ως το πανεπιστήμιο που είχε φυλάξει η μάνα μου. Ανάμεσα σε αυτά ήταν και δύο τετράδια με σχέδιο και ιστορίες που είχα γράψει – πρώιμο graphic novel του οποίου την ύπαρξη είχα ξεχάσει εντελώς όλα αυτά τα χρόνια! Τώρα πια βέβαια διαβάζω τα πάντα».

Περίπου μέχρι τη δεκαετία του ’80 το κόμικ καυτηριαζόταν γενικά ως παραλογοτεχνία και η προβολή του ήταν μάλλον αρνητική. «Οντως. Και μπορεί το 90% των κόμικς να ανταποκρίνονταν σε αυτόν τον χαρακτηρισμό. Υπήρχαν όμως και διαμάντια. Κοιτάξτε, γύρω στο 1860 τα μπεστ σέλερ της εποχής περιελάμβαναν μυθιστορήματα και ποίηση. Τα μυθιστορήματα θεωρούνταν παρακατιανό είδος, καλά μόνο για γυναίκες και ανθρώπους κατώτερης πνευματικής στάθμης. Η θεά των τεχνών ήταν η ποίηση. Αν συνιστούσες σε κάποιον να διαβάσει ένα βιβλίο, εννοούσες Μπάιρον, όχι Ντίκενς. Σήμερα, ο όρος βιβλίο είναι πια ταυτισμένος με το μυθιστόρημα. Εγώ νομίζω, και πολλοί συμφωνούν, ότι το 2050 το μυθιστόρημα δεν θα είναι πια το κυρίαρχο λογοτεχνικό είδος. Το ερώτημα είναι τι θα το διαδεχθεί. Ε, το graphic novel δεν είναι κακός υποψήφιος!».

Η αφήγηση, αν δεν κάνω λάθος, έχει κεντρική θέση στη μεθοδολογία της διδασκαλίας σας – κάνετε ένα λογοπαίγνιο με τον «μύθο» και τα «μαθηματικά» μιλώντας για «mythematics».

«Αρχή της όλης ιδέας είναι η παρατήρηση ότι από τη διδασκαλία στο πανεπιστήμιο απουσιάζει εντελώς η αφήγηση. Τόσο το σχολείο όσο και το πανεπιστήμιο είναι ένα πολύ πρόσφατο πείραμα· αν πούμε ότι η πολιτισμική ιστορία του ανθρώπινου είδους μετρά 50.000 χρόνια, σχολείο υφίσταται εδώ και 2.000 χρόνια, ενώ πανεπιστήμιο μόλις την τελευταία χιλιετηρίδα. Την προηγούμενη περίοδο τα πάντα μεταδίδονταν μέσω ιστοριών, πώς οργώνεις, πώς κυνηγάς, πώς βρίσκεις ταίρι, πώς παντρεύεσαι, πώς μεγαλώνεις τα παιδιά σου, τι πρέπει να πιστεύεις, ποια είναι η βούληση των θεών ή των πνευμάτων. Ο εξοστρακισμός αυτής της πρακτικής διδασκαλίας από την εκπαίδευση μου φαίνεται επικίνδυνη. Αν για να σου εξηγήσω το ίδιο ζήτημα χρησιμοποιήσω ένα λογικό επιχείρημα και μια ιστορία, το μυαλό σου θα θυμηθεί την ιστορία. Επομένως, θεωρώ χαμένη ευκαιρία εκ μέρους του δασκάλου να μη διακόπτει τον συμβατικό τρόπο διδασκαλίας με μια αφήγηση σχετική, ή ακόμη και άσχετη, με το αντικείμενο της στιγμής».

Είναι αυτό το πλαίσιο της ερμηνείας της διδασκαλίας των μαθηματικών για ένα μαθητικό ή και ευρύτερο κοινό που σας έκανε να ασχοληθείτε με το μυθιστόρημα γράφοντας το «Τούρινγκ» το 2003; «Κάπως ανάποδα έγινε, για να είμαι ειλικρινής. Τελειώνοντας το “Τούρινγκ”, κάθησα και σκέφτηκα: “Τώρα γιατί το έκανα αυτό;”. Και κατέληξα στο συμπέρασμα ότι ήταν ακριβώς επειδή μου άρεσε να λέω ιστορίες και να μιλώ για τα μαθηματικά και την πληροφορική. Βέβαια, σήμερα λέω ότι αγαπώ πολύ αυτό το βιβλίο, μου άλλαξε τη ζωή και είμαι περήφανος για αυτό, αλλά αν το έγραφα σήμερα θα το έκανα πολύ διαφορετικό».

Θα το ξανακάνετε μελλοντικά; Θα γράψετε κάτι σε αυτήν τη φόρμα; «Αυτήν τη στιγμή τελειώνω ένα μυθιστόρημα».

Αρα, το κάνατε ήδη… «Δεν έχει άμεση σχέση με τα μαθηματικά, αν και ο αφηγητής είναι ένας αποτυχημένος μαθηματικός. Πολλοί από τους στοχασμούς τόσο του αφηγητή όσο και άλλων ηρώων έχουν να κάνουν με τον τρόπο με τον οποίο η τυχαιότητα και το ρίσκο διαφεντεύουν τη ζωή μας. Ο τίτλος είναι “Ανεξαρτησία” – παραπέμπει τόσο στην ελληνική Ιστορία όσο και σε τεχνικό όρο της θεωρίας των πιθανοτήτων. Πρόκειται για την ιστορία μιας ελληνικής οικογένειας, μιλάει για τη χούντα, το αντάρτικο πόλεων και το 1821».

Ποιο παράδειγμα θα χρησιμοποιούσατε για να πείσετε για τη γοητεία των μαθηματικών, όχι για τη χρησιμότητά τους, κάποιον που δεν είναι εξοικειωμένος με την επιστήμη αυτή; «Στο “Logicomix” υπάρχει μια σκηνή με τον μεγάλο μαθηματικό και φιλόσοφο Μπέρτραντ Ράσελ σε ηλικία 13 ετών να διαβάζει Ευκλείδη και να καταλαβαίνει για πρώτη φορά τι σημαίνει απόδειξη – ένα επιχείρημα στο οποίο δεν χωρούν “αλλά” και “γιατί”. Αυτό μπορεί να πείσει κάποιον για τη δύναμη των μαθηματικών. Στη ζωή μας θέλουμε να είμαστε σίγουροι – και δεν μπορούμε, είναι αδύνατον. Τα μαθηματικά είναι ένας χώρος στον οποίο υφίσταται μια ελπίδα σιγουριάς. Αυτή είναι όχι ακριβώς η γοητεία, αλλά η έλξη των μαθηματικών. Για τη γοητεία θα παρέπεμπα κάποιον που είναι μαθηματικός σε ένα καταπληκτικό βιβλίο στα αγγλικά που λέγεται “Proofs from the Book”. Ενας μεγάλος μαθηματικός, ο Πολ Ερντος, έλεγε πως υπάρχει ένα βιβλίο στον ουρανό όπου γράφονται οι πολύ όμορφες αποδείξεις – και αυτό το βιβλίο προσπαθεί να το κάνει αυτό. Τα μαθηματικά για εμένα σε κάνουν να νιώθεις όπως μπροστά στον Βαν Γκογκ ή στον Μπετόβεν: Το μυαλό σου βρίσκεται σε αδυναμία να πιστέψει την ομορφιά που βλέπει».

Είχατε την τύχη να ζήσετε στη σταδιοδρομία σας την ακμή μιας επιστήμης που καθόρισε μια ολόκληρη εποχή, κάτι που δεν συμβαίνει συχνά. Παρατηρείτε συνειδητά στην καθημερινότητά σας τις διαφορές μεταξύ της εποχής που αρχίσατε να ασχολείστε με την πληροφορική ως φοιτητής και του σήμερα; «Εννοείται, δεν είναι κάτι που περνά απαρατήρητο. Στο βιβλίο που γράφω τώρα ο αφηγητής και η μητέρα του βρίσκονται στο Βερολίνο όταν πέφτει το Τείχος. Εκείνη βρισκόταν στο Πολυτεχνείο και αργότερα στο αντάρτικο πόλεων και σε μια συζήτησή τους αργότερα του αναφέρει ότι ύστερα από τόσα χρόνια και τόσους αγώνες η πτώση του Τείχους ήταν η πρώτη επανάσταση που είδε. Σε μια νέα συνάντησή τους όμως του λέει: “Δεν ήταν αυτή η επανάσταση, η επανάσταση όντως συνέβη εκείνον τον μήνα, αλλά έγινε αλλού”. Αναφέρεται στην προσπάθεια ενός άγγλου φυσικού στην Ελβετία να διαβάσει μέσω τηλεφωνικών γραμμών επιστημονικές εργασίες που βρίσκονταν στη μνήμη απομακρυσμένων υπολογιστών και στην πορεία ανακάλυψε το “κλικ”. Το “κλικ” ήταν που έφερε την επανάσταση – για εμένα ο υπολογιστής είναι το γκατζετάκι που μας έφερε το “κλικ”».

Για να παραφράσω τον τίτλο ενός παλιότερου βιβλίου σας, προφανώς και δεν νοείται να επιβάλουμε «Ισόβια στους χάκερ». Ωστόσο, με την ανάπτυξη των social media τα ζητήματα των προσωπικών στοιχείων μάς απασχολούν ακόμη περισσότερο. Τι θα λέγατε για αυτό, επτά χρόνια μετά την εποχή που γράψατε το συγκεκριμένο βιβλίο; «Η “privacy”, η ιδιωτική ζωή, όπως και η πρόσβαση, θα είναι πάντα ένας αγώνας. Οπως και η καλή αμοιβή για τη δουλειά ή η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Από τη δική μου σκοπιά ο συγκεκριμένος αγώνας πάει καλά, υπό την έννοια ότι το ιδεολογικό παιχνίδι έχει κερδηθεί. Το ζήτημα είναι πώς θα πετύχει κανείς να κάνει κυβερνήσεις και εταιρείες να σέβονται το γεγονός ότι η ζωή μας είναι ιερή και απαραβίαστη. Για να είμαι ειλικρινής, πιστεύω ότι στο τέλος η λύση σε αυτό θα είναι οικονομική. “Θέλεις τα στοιχεία μου; Πάρ’ τα. Πόσα πληρώνεις; Σου τα δίνω. Εγώ χρεώνω τόσα”. Κάτι τέτοιο βέβαια απαιτεί πρώτα απ’ όλα συγκεκριμένο νομοθετικό πλαίσιο, τεχνολογικό πλαίσιο και ούτω καθεξής».

Στην πρώτη σας παραμονή στις ΗΠΑ είχατε συνυπογράψει ένα επιστημονικό άρθρο με κάποιον ο οποίος θα άλλαζε άρδην τις καθημερινές μας συνήθειες. Τι εντύπωση σας είχε κάνει ο φοιτητής Μπιλ Γκέιτς το 1976; «Η πρώην σύζυγός μου μου θύμισε ότι της είχα πει πως συνάντησα έναν προπτυχιακό σπουδαστή ο οποίος είναι ο πιο έξυπνος άνθρωπος που έχω γνωρίσει στη ζωή μου. Δεν θυμάμαι προσωπικά αυτά ακριβώς τα λόγια, θυμάμαι όμως πόσο είχα εντυπωσιαστεί. Απόλυτα εστιασμένος στον σκοπό του, σε σημείο παραξενιάς, ιδιοφυής όμως, έβλεπε πολύ μακριά».

Τι θα λέγατε σε έναν αντίστοιχο νέο σήμερα, φοιτητή ή μαθητή, άσχετα αν διακρινόταν από την ευφυΐα του Μπιλ Γκέιτς ή όχι; «Είχα μιλήσει πρόσφατα σε ένα λύκειο για το “Logicomix”. Ενας μαθητής με ρώτησε μετά τι έχω να πω για το σήμερα, που τα πάντα καταρρέουν. Τα παιδιά αυτά βλέπουν κάτι που στο κάτω κάτω δημιούργησαν οι γονείς τους με την ψήφο τους· δεν πρόκειται για μια χούντα, για μια εισβολή, για μια κατάσταση που επιβλήθηκε από εξωτερικούς παράγοντες. Το μόνο πράγμα που μπορούσα να απαντήσω είναι ότι έχουν υπάρξει και χειρότερες καταστάσεις, όπως η χούντα ή η Κατοχή, και ποτέ κανένα παιδί δεν μετάνιωσε που έμαθε κάτι καινούργιο, που έφτιαξε κάτι με τα χέρια του, που έγραψε ένα τραγούδι. Το να γίνεις καλύτερος και να προσφέρεις στους άλλους είναι πάντα αποδοτικό. Και πάντα έχει νόημα».

* Δημοσιεύτηκε στο ΒΗΜagazino στις 4 Σεπτεμβρίου 2011.

by Αντικλείδι , http://antikleidi.wordpress.com

Συναφές: Η επιστήμη του γιατί δεν πιστεύουμε την επιστήμη