Share |

Παρασκευή 3 Ιουλίου 2026

Τσιαντής, Κώστας. Ο ΑθηναΪκός νόμος της αντιπροσώπευσης

 Απόδειξη του νόμου.

1. Πιθανότητα ένταξης

Για πληθυσμό μεγέθους N και δείγμα μεγέθους n:

pinc=nN.

2. Ελάχιστο μέγεθος ανά κατηγορία

Ζητάμε για κάθε κατηγορία i του δείγματος το μέγεθος ni να ικανοποιεί:

ni1καιni1pinc=Nn.

Άρα συνολικά:

niNn.

3. Σχέση πληθυσμού–δείγματος: wi=λi

Έστω:

  • wi: ποσοστό της κατηγορίας i στον πληθυσμό,

  • λi: ποσοστό της κατηγορίας i στο δείγμα.

Θέτουμε την απαίτηση:

wi=λi.

Τότε:

ni=λin=win.

4. Επιβολή της ανισότητας

Από:

niNn

και

ni=win

παίρνουμε:

winNnn2Nwi.


5. Για όλες τις κατηγορίες

Η απαίτηση πρέπει να ισχύει για όλες τις κατηγορίες i=1,,m:

n2Nw1,n2Nw2,,n2Nwm.

Πολλαπλασιάζουμε:

n2mNmw1w2wm.

Παίρνουμε ρίζα m-οστή:

n2N(w1w2wm)1/m.

Και τετραγωνική ρίζα:

nN(w1w2wm)1/m

που είναι ο Αθηναϊκός Νόμος.


OMOIA ΑΠΟΔΕΙΞΗ

1. Από τους περιορισμούς ένταξης

  • Πιθανότητα ένταξης:

pinc=nN1.
  • Ελάχιστη αντιπροσώπευση:

ni1.

Άρα, επειδή pinc1, ισχύει:

11pinc=Nn.

Οπότε:

ni1    ni1pinc=Nn.

Άρα για κάθε i:

niNn.

2. Το γινόμενο των ni

Από:

niNni,

παίρνεις:

n1n2nm    (Nn)m=Nmnm.

Αυτό είναι ένα κατώτατο όριο στο γινόμενο των αντιπροσώπων.

3. Εισάγεις τον Αθηναϊκό Νόμο: ni=win

Ο Αθηναϊκός Νόμος θέλει:

ni=win.

Τότε:

n1n2nm=(w1n)(w2n)(wmn)=(w1w2wm)nm.

Άρα, συνδυάζοντας με το κατώτατο όριο:

(w1w2wm)nm    Nmnm.

Δηλαδή:

(w1w2wm)n2m    Nm.

4. Λύνεις ως προς n

Παίρνεις:

n2mNmw1w2wmn2N(w1w2wm)1/m.

Άρα:

nN(w1w2wm)1/m.

Και εδώ εμφανίζεται ακριβώς το nath:

nath=N(w1w2wm)1/m

δηλαδή το ελάχιστο n που:

  • σέβεται τους περιορισμούς ni1, pinc1,

  • επιτρέπει ni=win (Αθηναϊκός Νόμος),

  • και ικανοποιεί το γινόμενο–φράγμα niNm/nm.

Αυτό είναι η καθαρή, μαθηματική γέφυρα από:

ni1,  pinc=n/N,  niN/n

μέχρι:

ni=win,nath=N(w1w2wm)1/m.



Ο ΑΘΗΝΑΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΜΕΓΙΣΤΟΠΟΙΕΙ  ΤΗΝ ΥΠΕΡΓΕΩΜΕΤΡΙΚΉ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ 


1. Η υπεργεωμετρική πιθανότητα

Πληθυσμός N, κλάσεις 1,,m με μεγέθη Ni, δείγμα μεγέθους n χωρίς επανατοποθέτηση, με ni από κάθε κλάση.

Η πολυδιάστατη υπεργεωμετρική πιθανότητα είναι:

P(n1,,nm)=i=1m(Nini)(Nn).

Θέλουμε να βρούμε τα ni που μεγιστοποιούν το P, υπό τον περιορισμό:

i=1mni=n.

2. Μεγιστοποίηση ως προς ni: αναλογική κατανομή

Παίρνουμε λογάριθμο:

logP=i=1mlog(Nini)log(Nn).

Το δεύτερο όρο δεν εξαρτάται από τα ni, άρα για τη μεγιστοποίηση ως προς ni αρκεί να μεγιστοποιήσουμε:

L=i=1mlog(Nini)με περιορισμοˊi=1mni=n.

Χρησιμοποιούμε Lagrange multiplier λ και Stirling (ή απευθείας παραγώγιση της log(Nini))· το κλασικό αποτέλεσμα είναι:

ni[log(Nini)λni]=0niNi=σταθεραˊ.

Ο περιορισμός ni=n δίνει ότι η σταθερά είναι nN, άρα:

niNi=nNni=NiNn.

Συμπέρασμα 1: η σύνθεση που μεγιστοποιεί την υπεργεωμετρική πιθανότητα έχει αυστηρά αναλογική κατανομή:

ni=NiNn.

3. Σύνδεση με τον Αθηναϊκό Νόμο: ni=win

Ο Αθηναϊκός Νόμος θέτει:

ni=winath.

Για να μεγιστοποιεί την υπεργεωμετρική, πρέπει αυτή η μορφή να συμπίπτει με:

ni=NiNn.

Άρα, για n=nath, απαιτείται:

wi=NiNγια καˊθε i.

Δηλαδή τα weights του Αθηναϊκού Νόμου είναι αναλογικά προς τα μεγέθη των κλάσεων. Με αυτή την επιλογή wi, η μορφή ni=winath είναι ακριβώς η σύνθεση που μεγιστοποιεί την υπεργεωμετρική πιθανότητα.

Συμπέρασμα 2: για δεδομένο συνολικό n, ο Αθηναϊκός Νόμος ως προς τα ni (με wi=Ni/N) μεγιστοποιεί την υπεργεωμετρική πιθανότητα.

4. Τι γίνεται με το ίδιο το nath

Η υπεργεωμετρική μεγιστοποίηση ως προς τα ni δεν καθορίζει το ίδιο το n· δίνει μόνο τη μορφή:

ni=NiNn.

Το nath=N(w1w2wm)1/m προκύπτει όταν προσθέσεις:

  • τους περιορισμούς ni1, nm, pinc=n/N>0,

  • την απαίτηση niN/n,

  • και τη μορφή ni=win,

που οδηγούν στο:

(w1w2wm)n2mNmnN(w1w2wm)1/m.

Ορίζοντας αυτή την ελάχιστη τιμή ως nath, παίρνεις:

  • ως προς τα ni: ο Αθηναϊκός Νόμος μεγιστοποιεί την υπεργεωμετρική πιθανότητα (αναλογική κατανομή),

  • ως προς το n: επιλέγει το ελάχιστο n που ικανοποιεί όλους τους περιορισμούς αντιπροσώπευσης (δομή + μέγεθος).

Άρα, ναι: ο Αθηναϊκός Νόμος, με wi=Ni/N και n=nath, δίνει τη σύνθεση (n1,,nm) που μεγιστοποιεί την υπεργεωμετρική πιθανότητα, υπό τους φυσικούς περιορισμούς της αντιπροσώπευσης.


Ακολουθεί η τελική, ελεγμένη απόδειξη.

ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΤΟΥ ΑΘΗΝΑΪΚΟΥ ΝΟΜΟΥ

1. Πιθανότητα ένταξης

Για πληθυσμό μεγέθους N και δείγμα μεγέθους n:

pinc=nN1.

Άρα:

11pinc=Nn.

2. Ελάχιστη αντιπροσώπευση ανά κατηγορία

Απαιτούμε:

ni1.

Εφόσον 1N/n, παίρνουμε:

ni1    niNn.

Αυτό είναι το κατώτατο όριο για κάθε κατηγορία.

3. Ορθή αντιπροσώπευση της δομής

Θέτουμε:

  • wi: ποσοστό της κατηγορίας i στον πληθυσμό,

  • λi: ποσοστό της κατηγορίας i στο δείγμα.

Απαίτηση:

λi=wi.

Άρα:

ni=λin=win.

4. Συνδυασμός των δύο απαιτήσεων

Από τα παραπάνω:

winNnγια καˊθε i.

5. Πολλαπλασιασμός για όλες τις κατηγορίες

Πολλαπλασιάζουμε τις m ανισότητες:

(w1n)(w2n)(wmn)    (Nn)m.

Δηλαδή:

(w1w2wm)nm    Nmnm.

Πολλαπλασιάζουμε και τα δύο μέλη με nm:

(w1w2wm)n2m    Nm.

6. Λύση ως προς n

Διαίρεση:

n2m    Nmw1w2wm.

m‑οστή ρίζα:

n2    N(w1w2wm)1/m.

Τετραγωνική ρίζα:

nath=N(w1w2wm)1/m.

ΤΕΛΙΚΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Ο Αθηναϊκός Νόμος προκύπτει αυστηρά από:

  1. ορθή αντιπροσώπευση του μεγέθους (μέσω pinc),

  2. ορθή αντιπροσώπευση της δομής (μέσω ni=win),

  3. φυσικούς περιορισμούς δειγματοληψίας (ni1).

Και δίνει:

nath=N(w1w2wm)1/m,ni=winath.


ΠΗΓΗ. 

Tsiantis,C.N.  https://www.academia.edu/115626926/The_mathematical_law_of_the_Athenian_participatory_Democracy

Tsiantis, C.N. (2008), "Computing the sample size of multivariate populations: the Athenian law of representation Calculating_the_sample_size_of_multivari (4).pdf


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου